BNY Mellon i BlackRock koncentrują swoje inwestycje w wysokości bilionów dolarów na platformie Galaxy, która oferuje infrastrukturę dla pojedynczych inwestycji

BNY i BlackRock koncentrują infrastrukturę do stakingu kryptowalut dla instytucji w jednej firmie, Galaxy, co budzi obawy dotyczące decentralizacji sieci. BNY poinformowała, że planuje oferować usługi stakingu dla instytucji za pośrednictwem infrastruktury firmy Galaxy, pod warunkiem uzyskania odpowiednich zezwoleń regulacyjnych. BNY, która na koniec czerwca zarządza aktywami o wartości 62,6 biliona dolarów, jest gigantyczną instytucją, która ma kontakt z około 20% światowych aktywów inwestycyjnych. Zgodnie z dokumentem informacyjnym dotyczącym funduszu inwestycyjnego iShares Staking ETH (ETHB) firmy BlackRock, Galaxy jest jednym z trzech zatwierdzonych weryfikatorów, którzy mogą stakować ETH w ramach tego funduszu. Fundusz ten może stakować od 70% do 95% posiadanych ETH w normalnych warunkach. W wniosku o utworzenie funduszu ETF Invesco Galaxy Solana, Coinbase Custody jest wymieniona jako dostawca usług stakingu SOL oraz operator węzła, a BNY Mellon jako administrator. W ten sposób kształtuje się struktura, w której główne instytucje Wall Street wykorzystują tych samych dostawców infrastruktury do realizacji stakingu instytucjonalnego. Kluczowym problemem jest rozdzielenie praw własności i kontroli nad zarządzaniem. Akcjonariusze ETF lub klienci powierzający aktywa uzyskują ekspozycję na ceny i zyski ze stakingu, ale wybór i ujawnianie weryfikatorów (validatorów) jest decyzją emitenta ETF lub banku, a instytucja depozytowa ma uprawnienia do wypłat. Kiedy dostawca stakingu, taki jak Galaxy, decyduje o infrastrukturze chmurowej, oprogramowaniu klienckim i polityce zgodności, te decyzje przekładają się na ryzyko dla całej sieci. Prospekt informacyjny ETHB ostrzega, że slashing (kara za złe zachowanie), kary za nieaktywność i powiązane kary mogą jednocześnie dotyczyć weryfikatorów korzystających z tego samego dostawcy stakingu, co może prowadzić do nieodwracalnych strat. Zgodnie z dokumentacją Ethereum, weryfikatorzy kontrolujący ponad 33% stakowanych ETH mogą uniemożliwić finalizację bloków, jeśli staną się niedostępni lub przedstawią nieprawidłowe dowody. Obecnie około 33% całkowitej podaży ETH jest stakowanych, a koncentracja około 11% całkowitej ilości ETH w rękach jednego dostawcy zbliża się do tego progu. W przypadku Solany, wskaźnik stakingu wynosi około 68%, co oznacza, że do osiągnięcia progu 1/3 potrzebne byłoby około 22,7% całkowitej ilości SOL. Raport Pigment za drugi kwartał wskazuje, że firma zarządza 6,26% stakowanych ETH i 6,96% stakowanych SOL, co pokazuje, że nawet średniej wielkości instytucje kontrolują już znaczną część zasobów. Wskaźnik Nakamoto dla Solany wynosił 10 na dzień 5 sierpnia, co oznacza, że do osiągnięcia około 33% delegowanego stakingu wystarczy zaledwie 10 weryfikatorów. W społeczności Ethereum trwają już dyskusje na temat EIP-8361. Propozycja ta zakłada, że im wyższy współczynnik stakingu, tym większa część nagrody dla walidatorów jest spalana, co ma na celu zmniejszenie tendencji do koncentracji stakingu. Jednak krytycy argumentują, że redukcja nagród może najpierw doprowadzić do wyeliminowania mniejszych, niezależnych walidatorów, co paradoksalnie może pogłębić koncentrację wokół dużych instytucji. W optymistycznym scenariuszu, produkty ujawniają rozkład walidatorów, a zależność od pojedynczego dostawcy jest rozproszona, co zwiększa bezpieczeństwo. Natomiast w pesymistycznym scenariuszu, staking staje się standardową opcją dla kont powierniczych, a inwestorzy mogą nie wiedzieć, do którego walidatora przekazują swoje środki, co może prowadzić do sytuacji, w której niewielka liczba zatwierdzonych dostawców zarządza znaczną częścią aktywnych walidatorów w sieci.